Innledning
Paulus siste «misjonsreise» er annerledes enn tidligere reiser. Denne gangen er det andre som bestemmer tid, sted og retning. Han har fått alle «makter og myndigheter» på nakken.
I disse fire siste kapitlene av Apostlenes gjerninger går Paulus opp til endelig eksamen. «Vær kloke som slanger og troskyldige som duer!» anbefaler Jesus (Matt 10,16). Her viser Paulus oss hvordan det kan og må gjøres.
Betraktningene som følger de neste dagene er skrevet til bibelleseplanen "Logos" som utgis av Bibelleseringen i Norge. For å få fullt utbytte av betraktningene bør du lese gjennom skriftavsnittet, sette deg selv inn i situasjonen og gjøre deg noen refleksjoner selv før du ser gjennom mine.
27 august 2008
08 august 2008
GPS: Trygt heim til alle tider
Tekst for søndag 10. august 2008: Salme 40,2-6 - www.bibel.no
Eg er gamal speidar, det veit dei fleste som har fulgt meg i denne spalta tidlegare. Og noko av det som fenga meg mest i speidarlivet var turane ut i skog og mark, ofte med sparsom oppakking. Det var iblant ein slags konkurranse om å gjere det enklast mogleg. Vi kunne legge ut på tur med handtekna kart, ein plastduk til telt og ikkje meir mat enn det vi kunne få med oss i lommene. At vi fekk lov, skal vi berre takke uvitande og godtruande foreldre for. At det tross alt gjekk bra, vil eg i dag takke GPS for; Gud Passar Sine.
I moden alder har speidaren i meg vakna att av dvalen. På det stadiet i livet der ein del andre skaffar seg tung motorsykkel og ny kone, har eg kjøpt meg samme slags kano som Lars Monsen brukar. Sidan slutten av mai har eg tilbrakt fleire netter under open himmel enn dei siste tjue åra til saman. Men noko anna er også nytt i høve til dei ville kartskissene vi brukte som gutungar. I kampen mellom kart og terreng berer eg no med meg fasiten. Det er ein dings, ikke større enn eit vanleg kompass, men som med støtte i himmelrommet viser meg kvar eg er og kvar vegen går heim til varme og tørre kle. Det er ein mobiltelefon med kamera og GPS; Global Positioning System.
For ein ting er å vere ute og oppleve naturen på kroppen. Gli lydlaust langs land og sjå auren vake, streve for harde livet for å halde kursen i vind og piskande regn eller kjenne gleda over å finne ein god leirplass i det sola går ned. Ei heilt anna side av tilveret er den dagen du innser at krefter og helse ikkje strekk til for å oppnå det du trudde var grei skuring. Då er det ein som drar meg opp, same kor djupt eg synk. Eg har ein vegvisar i himmelen som held av meg og hjelper meg å legge om kursen. Og ut av hovudtelefonane syng rockegruppa U2 orda frå søndagsteksten i salme ‘40’ for meg om frelsaren. GPS; Godheit, Pålitelegheit og Sanning.
God helg og Guds signing
Eg er gamal speidar, det veit dei fleste som har fulgt meg i denne spalta tidlegare. Og noko av det som fenga meg mest i speidarlivet var turane ut i skog og mark, ofte med sparsom oppakking. Det var iblant ein slags konkurranse om å gjere det enklast mogleg. Vi kunne legge ut på tur med handtekna kart, ein plastduk til telt og ikkje meir mat enn det vi kunne få med oss i lommene. At vi fekk lov, skal vi berre takke uvitande og godtruande foreldre for. At det tross alt gjekk bra, vil eg i dag takke GPS for; Gud Passar Sine.
I moden alder har speidaren i meg vakna att av dvalen. På det stadiet i livet der ein del andre skaffar seg tung motorsykkel og ny kone, har eg kjøpt meg samme slags kano som Lars Monsen brukar. Sidan slutten av mai har eg tilbrakt fleire netter under open himmel enn dei siste tjue åra til saman. Men noko anna er også nytt i høve til dei ville kartskissene vi brukte som gutungar. I kampen mellom kart og terreng berer eg no med meg fasiten. Det er ein dings, ikke større enn eit vanleg kompass, men som med støtte i himmelrommet viser meg kvar eg er og kvar vegen går heim til varme og tørre kle. Det er ein mobiltelefon med kamera og GPS; Global Positioning System.
For ein ting er å vere ute og oppleve naturen på kroppen. Gli lydlaust langs land og sjå auren vake, streve for harde livet for å halde kursen i vind og piskande regn eller kjenne gleda over å finne ein god leirplass i det sola går ned. Ei heilt anna side av tilveret er den dagen du innser at krefter og helse ikkje strekk til for å oppnå det du trudde var grei skuring. Då er det ein som drar meg opp, same kor djupt eg synk. Eg har ein vegvisar i himmelen som held av meg og hjelper meg å legge om kursen. Og ut av hovudtelefonane syng rockegruppa U2 orda frå søndagsteksten i salme ‘40’ for meg om frelsaren. GPS; Godheit, Pålitelegheit og Sanning.
God helg og Guds signing
Publisert i firda.no, fredag 8. august 2008
16 mai 2008
Matt 28,16-20 - Trygg guiding i dårleg ver og på utrygge vegar
Søndag etter pinse, tekst: Matteus 28,16-20 - www.bibel.no
På bilmarknaden er merke som Moskvitch og Lada borte. Tsjekkiske Skoda gjer det etterkvart bra, men sjølv nesten tjue år etter at skillet mellom Aust- og Vesteuropa fall heng enno uttrykket "Kvifor køyre Skoda når du kan gå da?" att i minnet. Nye modellar, positive testar og nøgde kjøparar kan ikkje heilt ta vekk skuggen frå fortida. Kjem du uheldig ut, skal du slite lenge med å vinne tillit. Det kan vere øydeleggande for all framtid og ei elles lysande karriere.
Innan den kristne læra har særleg jomfrufødselen og at Jesus døde og sto opp att fått hard medfart. Mistru og stygge rykte har heldt seg godt. Avsnittet før teksten fortel at vaktene som skulle passe på grava blei rundeleg betalte for å spre løgn. Det var ein stor sjanse å ta, for ein romersk soldat kunne miste hovudet for mindre tenesteforsøming enn å sovne på vakt. Men kva anna kunne dei gjere?
Spekulasjonar og konspirasjonsteoriar rundt dei mest mirakuløse sidene ved Jesu liv er mange og seigliva. Nesten to tusen år etter hendingane i Jerusalem brukte Dan Brown eit utval av desse i boka "Da Vinci-koden". Sjølv om han berre kokte suppe på gamle spikrar, kunne han glise heile vegen til banken. Men trass filosofiske sidesprang, teologiske sjølmål og juridiske grisetaklingar opp gjennom historia vinn evangeliet om frelsaren Jesus Kristus stadig nytt terreng. Sjølv blant disiplane var det tvilarar, så kristentrua har ikkje alltid kome lett til det.
Løgn og spekulasjonar har det til felles at dei må tilpasse seg tid, stad og kva tilhøyrarar ein har med å gjere. Sanninga treng derimot ingen advokatar eller store tenkjarar. Det greier seg med vitne som ikkje let seg kneble, sjølv om dei blir oppfatta som politisk ukorrekte. Går ein på tur med ungar, kan kvistar og steinhaugar gje grobotn for dristige teoriar om korleis det blei slik. Det er moro å dikte fritt, men det enkle er oftast det beste. Eit bål og ein varde seier meg at nokon har vore der før.
Då Jesus sende disiplane sine ut i all verda for å vere vitne, lova han at han skulle vere med dei alle dagar. Og over alt fann dei at det var gjort i stand for dei. Så óg når ein austlending ser attende på ti år i Sunnfjord og ei kyrkjeplanting som kanskje ikkje blei heilt som forventa. Kvar einaste dag ser eg at Jesus legg ting til rette. Ryktet om Guds død er sterkt overdrevet og eg er ikkje på villspor.
God helg og Guds signing!
På bilmarknaden er merke som Moskvitch og Lada borte. Tsjekkiske Skoda gjer det etterkvart bra, men sjølv nesten tjue år etter at skillet mellom Aust- og Vesteuropa fall heng enno uttrykket "Kvifor køyre Skoda når du kan gå da?" att i minnet. Nye modellar, positive testar og nøgde kjøparar kan ikkje heilt ta vekk skuggen frå fortida. Kjem du uheldig ut, skal du slite lenge med å vinne tillit. Det kan vere øydeleggande for all framtid og ei elles lysande karriere.
Innan den kristne læra har særleg jomfrufødselen og at Jesus døde og sto opp att fått hard medfart. Mistru og stygge rykte har heldt seg godt. Avsnittet før teksten fortel at vaktene som skulle passe på grava blei rundeleg betalte for å spre løgn. Det var ein stor sjanse å ta, for ein romersk soldat kunne miste hovudet for mindre tenesteforsøming enn å sovne på vakt. Men kva anna kunne dei gjere?
Spekulasjonar og konspirasjonsteoriar rundt dei mest mirakuløse sidene ved Jesu liv er mange og seigliva. Nesten to tusen år etter hendingane i Jerusalem brukte Dan Brown eit utval av desse i boka "Da Vinci-koden". Sjølv om han berre kokte suppe på gamle spikrar, kunne han glise heile vegen til banken. Men trass filosofiske sidesprang, teologiske sjølmål og juridiske grisetaklingar opp gjennom historia vinn evangeliet om frelsaren Jesus Kristus stadig nytt terreng. Sjølv blant disiplane var det tvilarar, så kristentrua har ikkje alltid kome lett til det.
Løgn og spekulasjonar har det til felles at dei må tilpasse seg tid, stad og kva tilhøyrarar ein har med å gjere. Sanninga treng derimot ingen advokatar eller store tenkjarar. Det greier seg med vitne som ikkje let seg kneble, sjølv om dei blir oppfatta som politisk ukorrekte. Går ein på tur med ungar, kan kvistar og steinhaugar gje grobotn for dristige teoriar om korleis det blei slik. Det er moro å dikte fritt, men det enkle er oftast det beste. Eit bål og ein varde seier meg at nokon har vore der før.
Då Jesus sende disiplane sine ut i all verda for å vere vitne, lova han at han skulle vere med dei alle dagar. Og over alt fann dei at det var gjort i stand for dei. Så óg når ein austlending ser attende på ti år i Sunnfjord og ei kyrkjeplanting som kanskje ikkje blei heilt som forventa. Kvar einaste dag ser eg at Jesus legg ting til rette. Ryktet om Guds død er sterkt overdrevet og eg er ikkje på villspor.
God helg og Guds signing!
Publisert i firda.no, fredag 16. mai 2008
Abonner på:
Innlegg (Atom)