Den som ventar på noko godt...

Tekst for søndag 14. juni 2009: Luk. 16,19-31 - www.bibel.no

Det har hengt ei tung og grå sky av misnøye over delar av juniorlaget her heime i det siste. Det har ingen ting med eksamen eller andre alvortunge emne å gjere, men det pregar likevel stemninga. Saken er at den nye Star Trek-filmen hadde premiere 8. mai, men blir ikkje å sjå i Førde før langt ute i juni. Lenge etter at ‘alle andre’ har sett den og jubla seg ferdige. Handlinga, effektane og replikkane er omtalte og analysert på internett. Frustrasjonen har altså ikkje med kva som går på kino, men med kva som ikkje blir vist. Når teppet går til sides om ei veke er det berre smulane att av spenninga ved å oppleve ein ny klassikar innan science fiction.

Det er ikkje greit å kjenne seg satt tilsides. Vi lever i ei utålmodig tid og er vant til å kreve det vi vil ha med ein gong. Må vi vente ein dag eller stå ti minutt i kø, kjem det raskt misnøgde kommentarar. Tålmodigheit og eit auge med kva andre strir med har trange kår. Dette kjem ikkje minst til syne i debatten rundt piratkopiering og fildeling. - Kva rett har film- og musikkbransjen til å bestemme kva eg skal sjå og når eg vil sjå det? Kvifor kan ikkje dei nye TV-seriane visast her samstundes som i USA? Før var det å sleppe andre til ein god ting å gjere. I dag risikerer du å bli stempla som spak og lite brukeleg. Smil til verda, og verda brølar tilbake.

Bibeltekstane på søndagane etter pinse prega av tekstar som fortel noko om livet med Guds ande. Poenget i likninga Jesus fortel om den rike mannen og Lasarus er ikkje at det er noko galt i å vere rik og unne seg gode dagar. Den rike mannen gjer ikkje Lasarus noke vondt. Han utnyttar han ikkje og jagar han ikkje på dør. Problemet er at han ikkje gjer noko som helst verken av godt eller vondt mot stakkaren. Lasarus er berre ein del av landskapet og lite akta på. Slik er det ikkje hos Gud. Han ser deg. Sjølv om du ikkje får svar på bøna di med det same, vil han sørge for alt du treng heilt inn i evigheita. Så slapp av og sjå om det er nokon som treng deg.

God helg og Guds signing!

---

Publisert i firda.no, fredag 12. juni 2009

Då Gud kasta perler for svin

Tekst for søndag 5. april 2009: Joh. 12,1-13 - www.bibel.no

Denne veka var eg i Solund for første gong. Det er over tjue år sidan eg fór på friarføter frå austlandet til Hyllestad og snart tolv år sidan eg busette meg i Sunnfjord. Men eg fann altså ikkje høve tidlegar til å køyre bilen min i land på Krakhella. No har eg med sjølvsyn sett kva vegstyresmaktene synest er godt nok i forhold til trafikkgrunnlag og folketal. Sjølv om asfalten er så smal at speglane nesten tek i brøytestikkene på begge sider sitt bevilgningane langt inne. Og får Riksantikvaren frede vegen, må det vel byggast ein ny. Men er det lettare å få det inn i budsjettet?

«Vi har gang- og sykkelsti. Det er ein veg vi manglar.» Det sa ein lokal politikar som var med samferdslekomitéen på Stortinget på synfaring langs riksvegen mellom Førde og Askvoll. Det er skremmande akseptert politikk at folk i grisgrendte strøk må tåle færre og dårlegare ytingar frå fellesskapet enn meir tettbygde stader. Eg kan tydeleg høyre ekkoet fra kasseraren Judas i bibelteksten når eg les oppslag om budsjett og økonomi i avisene. Maria svidde faktisk av ei heil årsløn på Jesus den kvelden. Nardussalven ho helte ut over føtene hans var ei eksklusiv importvare forbeholdt rikfolk og høgtidlege høve, som oftast gravferder. Sjølv om Judas var ein hyklersk tjuvradd med utstrakt dobbeltmoral, skjønar eg at han reagerte. Jesus var trass alt framleis høgst oppegåande og midtpunktet i festen.

Det har aldri vore god økonomi å kaste perler for svin. Men kven som er kastarar, perler eller svin er ikkje alltid like sjølvsagt. Det er opp til auget som ser og kva verdiar ein legg til grunn for vurderinga. Eg er bokstaveleg talt sjeleglad for at Jesus ikkje brukte Judas som konsulent før inntoget i Jerusalem. Då er eg redd vi ikkje hadde hatt nokon palmesøndag å feire. Guds eigen son reid med opne auge rett inn i løvens hule. Det kunne ikkje gå bra. Det var ikkje meint å gå bra. For bra for Jesus ville vore fortaping for oss. Maria var den einaste som skjøna kva som skulle til og handla i samsvar med det.

God påske og Guds signing!

---

Publisert i firda.no, fredag 3. april 2009

Aldri så gal at det ikke er godt for noe

2. Mos. 11,1-10:
(Logos 1-2009, del 11:11)
Det var egentllig synd på egypterne som hadde en sånn stribukk til konge. Han dro hele landet med seg ned i elendigheten mens han landeplagene drev ham fra skanse til skanse. Det var ikke alle som delte hans syn. Mange husket sikkert Moses som en prins. Men farao var konge, og til sjuende og sist var det han som måtte gi israelittene grønt lys. Og det satt forferdelig langt inne.

Moses hadde også gått en lang vei i denne prosessen. Fra å være fylt av komplekser og dårlig selvtillit, framsier han med fynd og klem profetien om at alt førstefødt i Egypt skal dø og at faraos folk skal bønnfalle dem om å dra. Tvekampen med farao var god trening for ham når han skulle lede folket ut i ødemarka.

Alle trenger å se Gud handle, ellers tror noen at de ustraffet kan gjøre som de vil, mens andre føler seg alene og forlatt. Vi troende trenger å kjenne Guds ord og vilje gjennom lesning, forkynnelse og bønn. Bare da kan vi se det som skjer med Hans øyne og sette ord på det for de blinde og døve.