Gud likar kritiske spørsmål

Betraktning over Joh. 7,14-17,

søndag 7. oktober 2012, 19. søndag i treeiningheitstida

Eg er så heldig å ha musikalske vener. Dei kan til og med meir enn å lese noter. Ved eit høve sette ein av dei seg ved pianoet, og vi andre gjekk laus på eit rikhaldig utval noter med klassisk musikk. Men same kva vi fann fram, spelte han det feilfritt rett av bladet utan betenkningstid. Det gjekk nesten ein halv time før vi klarte å «knekkje han». Då låg det haugevis med noter på golvet rundt pianokrakken. Nokon er berre slik. Dei har det i seg, og han tok seg ikkje nær av at vi forsøkte å sette han fast. Han visste kva han var god for, og vi hadde mykje moro av det alle saman.

Andre tek ikkje så lett på utfordringar. Dei toler ikkje at nokon sår tvil om deira makt eller motiv. Verdshistoria er full av despotar som sende folk i døden på rein mistanke om at dei ikkje synte den naudsynte respekt og underkasting. Ingen må sette spørreteikn ved avgjerder eller meiningar. Dei krev at alle lyder det minste vink og gjer som dei får beskjed om utan innvendingar. For her kjem ikkje tvilen den tiltalte til gode. -Staten, det er eg, sa Ludwig den 14. av Frankrike. Om eit menneskje eller politisk system opphøyar seg sjølv til gud, må det gå galt. Det er berre å sjå korleis det gjekk med Sovjetunionen og austblokka. Oppstanden i fleire arabiske land dei siste åra er eit anna eksempel. Eit slikt sjølvbilete ender alltid i tragedie.

For sanninga er lettare å leve med. Då treng du ikkje tenkje på kva du skal si. Jesus visste allereie tidleg kven han var, og kva oppgåva hans var. Likevel tålte han at folk stilte spørsmål ved det han lærte og det han gjorde. Han var trygg på det han hadde å kome med. Difor kunne han møte motstand og skepsis med ro og opne armar, vel vitande at bodskapen og gjerningane hans ville tåle å bli sett under lupa. På same måte likar Gud at vi tek han på alvor, og inviterar oss til å gå han etter i saumane. Men det krev at vi óg er opne for han. -Smak og sjå at Herren er god! (Salme 34,9)

God helg, og Guds signing

---

Opprinneleg skriven for avisa Firda og publisert der fredag 5. oktober 2012

Det er vondt å møte seg selv i døra

Jakobs brev 1,19-25

Når du pusser tenner, ordner på håret eller prøver nye klær trenger du et speil. Guds ord, både i form av Bibelen, men også Den hellige Ånd er et sånt speil for det du har på hjertet. Der kan du prøve ut forskjellige tanker og ideer, og se om det funker eller ikke. Det som ikke fungerer kan du legge vekk og ingen skade er skjedd. Det er bedre å få den beskjeden av Gud, enn å få det slengt i ansiktet av andre.

Liv og lære bør henge sammen. Men når blodet bruser og adrenalinet flommer kommer det lett ord og handlinger som er vanskelige å ro i land etterpå. Det er ikke dumt å være litt treig og bruke et solid filter som sorterer unna det som vil skape trøbbel seinere. Jesus er et bra filter. Tar du han med deg ut i hverdagen, kommer du til å trenge hver eneste bok, tale og andakt du noensinne har hørt.

---

Opprinnelig skrevet for Bibelleseringen i Norge og publisert i leseplanen Siesta uke 36-2011