Kjemp for hva du har kjært

Forkynneren 6,1-7,22

Ronja Røverdatter er en de fargerike skikkelsene i Astrid Lindgrens bøker. Hun er et så oppvakt barn at foreldrene burde være sprekkeferdige av stolhet, men likevel setter hun grå hår i hodet på dem. For Ronja tar ikke til seg gode råd og formaninger slik foreldrene tenker seg. «Pass deg for fossen!» sier de, og Ronja går helt ut på kanten av stupet, for det jo bare ved å oppsøke det farlige man kan passe seg for det.

Forkynneren tar oss med til kanten av mange stup. Det kan låte mistrøstig når han slår fast at det flotte vi fascineres av likevel er lite å holde fast ved. «Det er som å gjete vinden.» Men livsvisdom og indre fred kommer bare med levd liv og bitre erfaringer. Det er ikke noe mål å gå gjennom livet uten riper i lakken. Vår frelse kostet Jesus piskeslag, naglemerker og tornekrone. Mange seire blir levert som nederlag. Pakk dem ut!

---

Opprinnelig skrevet for Bibelleseringen i Norge og publisert i bibelleseplanen Logos uke 43 - 2012

Eg blir alltid verande hos deg

Tekstbetraktning over Salme 73,23-28, 19. søndag e. pinse, 23. oktober 2011

- Du har gripe mi høgre hand.
Ein ettermiddag på våren 1978 satt eg i eit siderom i Stathelle kapell saman med resten av klassen min. Vi var konfirmantar, og som gutar flest satt eg på bakerste benk og fulgte berre nesten med på kva sokneprest Sverre Næsheim heldt på med. Han hadde lest nokre vers og snakka om dei tre trinna i frelsa. Eg anar ikkje kva streng i sjela orda hans traff, men eg vakna brått uten å ha fått med meg kva han hadde sagt. Etterpå måtte eg difor somle litt medan dei andre fór ut, og fekk spurt kva bibelvers det gjaldt. Av ein eller annen grunn noterte eg det i læreboka mi. Etter konfirmasjonen gjekk det i gløymeboka óg. Men fyrste trinnet var tatt.

- Du leier meg ved ditt råd.
I påska 1982 var eg på påskeleir på Rjukan saman med andre baptistungdommar frå Porsgrunn og Skien. Eg tenkte eg skulle bidra med noko under ei kveldssamling, men då måtte eg finne andre bibelvers enn dei eg brukte då eg vart døypt i baptistkyrkja tre månader tidlegare. Det hadde jo alle kameratane mine høyrt. Då dukka orda frå konfimasjonstimen fire år tidlegare fram att, og eg fekk hjelp av leiarane til å finne dei i Bibelen. Endå to år seinare blei orda frå søndagens tekst avgjerande då eg under mykje tvil sette foten på andre trinnet. Då bytta eg ut ingeniørstudier med pastorutdanning og heiltidsteneste i kristen samanheng.

- Sidan tar du meg opp i herlegdom
Det siste trinnet i frelsa er heilt og fullt Guds ansvar. Om han rekk ut ei hand kan eg la vere å ta den. Om han gir meg gode råd, kan eg hevde at eg veit betre. Men vil eg oppleve herlegdommen, er det berre Gud eg kan håpe på. Han har lova å ta meg dit, men eg kan godt vente litt med det. For framleis har eg ting å utrette og hendingar eg vil oppleve. Alt har ikkje gått på skinner sidan eg tok imot Jesus og lot Guds ord vere motivasjon og rettleiing i livet. Skjær i sjøen vil det alltid vere, men med ein god los kjem du trygt i havn. - For kven har eg elles i himmelen?

God helg og Guds signing.

---

Opprinneleg skrive for Firda og publisert der fredag 21.10.2011