1. Mos 6,1-22 - Backup og reformatering

Tekstbetraktning over 1. Mos. 6,1-22

Hos oss har ungene en datamaskin hvor de laster ned, installerer og styrer på, helst uten å lese instruksjoner og de spør bare unntaksvis om hjelp og råd. Til slutt er det ingenting som virker lenger. Da må vi først kopiere det bevaringsverdige og slette resten. Deretter kan vi bygge systemet opp på nytt igjen.
- Når iveren tar overhånd kan ting rett og slett ikke skje fort nok. Sånn har det vært helt siden Edens hage, der Adam og Eva ikke kunne styre seg. I menneskedøtrene så gudesønnene en skjønnhet de ikke kunne motstå og de tok dem de helst ville ha.

Noah gjorde derimot ting etter oppskriften. Han tok seg tid til å høre etter Guds stemme før han tok fatt i utfordringene. Derfor kunne Gud ta ham til side, mens resten av skaperverket måtte reformateres. I våre dager bombarderes vi med inntrykk, impulser og trender i et slikt tempo at vi ikke alltid kan skille lurt og ulurt. Før i tiden sov de på saken hvis det var snakk om en viktig avgjørelse. En stund i bønn, en titt i Guds Ord og en natts søvn kan spare både oss og Gud mange sorger.

Publisert av Bibelleseringen i Logos © Jan Roar Sekkelsten

Lukas 2:14 - Jula er for alle

Andakt for julaften/1. juledag, tekstrekke I
Luk 2,1-14 - www.bibelen.no

Eg likar humor, gjerne avslørande, satiriske skråblikk på det som vedkjem alle, men som ein ikkje tenkjer over i kvardagen. For mange år sidan sendte NRK eit radioprogram kvar veke dei kalla P2-mannsrevyen. I romjula eit år fekk ulike sider av norsk julefeiring sitt pass påskreve, og sanneleg kom det ikkje fram eit og anna poeng som var ein helgetanke verdig.

«Være glad-klubben» var eit av fleire faste innslag, og innhaldet her gjekk på å finne eit eller anna som ein trass alt kunne vere glad for. Dette året fann dei ut at dei skulle vere glad for dei kristne. Dei truande, som nokon kallar dei, kunne ha sagt at «Nei, nei. Vi vil ikkje la vantru personar skitne til høgtida vår og vanheilage bodskapen med kjøpepress, fråtsing og heidenske nissar.» Være glad-prisen i satireprogrammet fekk dei kristne fordi dei let alle ta del i julefeiringa, om det så var den einaste gongen i året dei var i nærleiken av noko som hadde med kyrkja å gjere.

Og nett der fanga humoristane opp heile poenget med helsinga gjetarane fekk av englane: «Ære vere Gud i det høgste, og fred på jorda, og Guds hugnad med menneska.» Jula er for alle, for Gud har hugnad med oss. Ikkje berre dei moralske, dei vellukka eller dei som går til kyrkje kvar sundag. Tittar du nærare etter i juleevangeliet, finn du mykje som ein ikkje skulle tru at Gud ville vedkjenne seg.

For kven var det englane oppsøkte med lovprising og nyhende om ein nyfødd frelsar? Jo, gjetarar, som var den tida sine uteliggarar. Menneske som var så lite å stole på at dei helst skulle halde seg langt ute på beitemarkene. Bodskapen gjekk ikkje vegen om prestar og skriftlærde, men direkte til folk som ingen hadde tiltru til.
Kven var Maria om ikkje ei ugift mor? Abort var ikkje ukjend på den tida heller om ei ung kvinne kom i ulukkelege omstende. Det var sterkt å bere fram barnet, men ikkje noko som slekta kunne fryde seg over. Familiane og naboane til Josef og Maria ønskte nok at hendingane hadde kome i ei meir sømmeleg rekkjefølgje.
Og Josef, kva med han? Det er ikkje mykje for ein mann å skryte av at sambuaren ber fram eit barn du sjølv ikkje er far til. Spesielt ikkje når du ikkje har betre forklaring på det enn at Gud sjølv har vore på ferde. Ikkje klarte han å finne skikkeleg husvære heller. Sjølv ein mann må skjøne at stall og fjøs ikkje egnar seg som fødeklinikk.
Ikkje nok med det. Så snart styresmaktene fekk greie på kva som var hendt, sette dei alt inn på å drepe barnet. Josef, Maria og Jesusbarnet starta familielivet sitt som politiske flyktningar i Egypt. Eg spør meg sjølv om byråkratane i utlendingsdirektoratet ville ha trudd noko særleg på historia dei hadde å fortelje.

Trur du framleis at englebodet om Guds fred og hugnad gjeld nokon andre eller kristelegare enn deg? Gløym det, ver glad og nyt julefeiringa med godt samvit! Jula er for absolutt alle, utan unntak.

God jul og Guds signing!

Luk 17,20-30 - Svovelpredikant?

Andakt for 26. søndag e. pinse, tekstrekke I
Luk 17,20-30 - www.bibelen.no

Eg starta på pastorskulen etter å ha hoppa av frå kjemilinja på den tekniske høgskulen i Trondheim. På opningsfesten blei eg spurd om kva ein slik bakgrunn kunne gje meg i møte med framtid som forkynnar og forsamlingsleiar. "Tja", ramla det ut av meg. "Eg kan kanskje bli svovelpredikant?" Sjølv likar eg å tru at det ikkje har slått til i nemneverdig grad.

Det er ikkje mange att av dei gamle svovelpreikene no for tida. Kanskje skal vi vere glade for det at denne forma for forkynning er gått ut på dato, for ikkje alt var like veloverveid. I mange høve var heller ikkje det teologiske gangsynet spesielt lett å få auge på. Sjelesorga fekk vike for trongen til å fortelje kor skapet skulle stå. Visst er det lett å bruke storslegga når andre verkemiddel ikkje gir tilstrekkjeleg gjennomslag. Men spesielt lurt er det ikkje. Det blir som å gje toppkarakter til første utøvar i ein konkurranse. Du har lite att å gå på til det som kjem seinare.

Likevel er det altså Jesus sjølv som tyr til eld og svovel i dagens tekst på søndag. Det er meisteren sine eigne ord om slutten på verda slik vi kjenner ho som ga dei gamle svovelpredikantane vann på mølla. Det er berre det at eld og svovel ikkje er poenget i det han seier, ikkje meir enn at ein ny syndeflod nokon gong vil bli aktuelt. Regnbogen vil minne Gud på det han lova Noah etter flommen, om det skulle bli så ille at Han gløymde seg.
Mange reknestykkje har blitt presentert for kor lenge verda skal stå. Eitt etter eitt har dei slått feil. Jesus kom ikkje attende den dagen eller det året. No har dei som driv med slikt gått over til å meine at eigentleg har han kome, men han ventar litt med å syne seg. Det gir litt meir spelerom.

Men når det verkeleg skjer, treng du ingen djup andeleg innsikt eller rådgjevarar med spesielle evner, seier Jesus. Like lite som du treng en meterolog til å fortelje deg at det regner, bles eller tordnar. Jula kjem alltid brått på kjerringa skal vi tru ordtaket, sjølv om ho er tidfesta i kalenderen. Tida for at Jesus kjem att veit ingen, og ingen skal vite det. Alt vil vere som vanleg til det brått ikkje er det lenger. Du treng ikkje reise, lese eller møte opp. Det kan vere vanskeleg å forestille seg at det blir sol etter det regnveret vi har hatt siste veka, men vi veit innerst inne at ho finnst der bak skyene ein stad. Det kan vere vanskeleg å få auge på ein god Gud bak jordskjelv, opprør og korrupsjonsskandalar. Men Han er der, og ein dag vil Han bryte gjennom og fri oss frå elendigheita.

God helg og Guds signing.